خانوادۀ صدر عجیباند. رفتار آنها و کاراکترشان، آن تکۀ واقعبین ذهن آدم را به چالش میکشد و دربارۀ حجم نفوذ شر در جهان پیرامونش به شک میاندازد. آنها خوباند و بر خوب بودن اصرار دارند؛ همانطور که اصرار دارند و برایش مدرک دارند که آقای صدر زنده است. از این اصرار آنها، از این پافشاریشان بر امید و برای امید خوشم میآید. بارها شده خواستهام صراحت و زمختی به خرج بدهم و بگویم «چرا؟ به چی امید دارید؟» ولی هر بار کم میآورم. در برابر تراکم ایمان و فشار امیدواری آنها، کم میآورم. ایمان و امید از آن چیزهایی است که آدم در برابرشان کم میآورد. مثل رویارویی با آدمی است که از مرگ نمیترسد.
نقد و بررسیها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.